NaNii~BLog++WriteR....

~●♫ ABOUT ME ♫●~

Name:Juthamas

Surname:Boonjaruen

Nickname:Nan
 

Class:M.2/7
 

School:"SKR"=Suankularb Vitayalai  Rangsit[#16]
 

พอขึ้นป.1 พ่อต้องย้ายที่ทำงานเราก็เลยต้องย้ายโรงเรียนไปด้วย ตอนนั้นพ่อย้ายมาอยู่จังหวัดปทุมธานี ไปจับฉลากที่โรงเรียนประถมศึกษธรรมศาสตร์ พอขึ้นไปจับเค้าก็บอกว่าไม่ได้ อาการขี้แงก็กลับมาอีกครั้ง ประมาณว่าร้องไห้ไม่หยุดเลยหละ แต่ว่าแม่พาฉันไปซื้อไอศกรีมกิน 555+ผลปรากฎว่าหยุดร้องไห้เลย แต่สักพักก็ร้องไห้อีกรอบ แล้วพ่อก็โทรไปหาใครก็ไม่รู้...จากนั้นพ่อก็บอกว่า"จริงๆแล้ว แนนจับได้ แต่เค้าอ่านฉลากผิด" ตอนนั้นฉันก็เชื่อและดีใจมากๆเลย(แต่เพิ่งมารู้จากแม่ ตอนอยู่ม.2ว่า จริงๆแล้วตัวเองไม่ได้จับฉลากได้หรอกแต่พ่อรู้จักกับเพื่อนอ่ะนะ ฉันก็อึ้งไปเลยเพราะคิดว่าตัวเองจับฉลากได้มาตลอด)

  เริ่มตั้งแต่ป.1 ฉันอยู่ป.1/6 ซึ่งเป็นห้องเดียวที่มีครูประจำชั้น 2 คน ชื่อครูไพศาล แสงจันทร์ฉาย(ตอนนี้แกเกษียณไปแล้วหละ)และครู...อีกคนนึงจำชื่อไม่ได้ เป็นครูผู้หญิง ชื่อเล่นชื่อครูเหรียญ สวยมากๆเลย แต่ปัจจุบันครูเหรียญน่าจะทำงานที่ต่างประเทศ ตอนป.1ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ บางทีก็ชอบเล่นกับหมวย เป็นน้องเล็กสุดของห้อง(ถ้าจำไม่ผิด)ครูไพศาลแกเอ็นดูหมวยมากๆ หลังๆก็มาได้รู้จักกับ จา บัว โอม ผักกาด และปูน ซึ่งจากับบัวรู้จักกันก่อนหน้านี้แล้ว ช่วงที่รู้จักกันเป็นช่วงที่ละครเรื่อง เบญจา คีตา ความรัก(ช่อง 7) มาฉายครั้งแรก แล้วฮิตมากๆเลย อ้อ..มีวีรกรรมอยู่อันนึงฉันหละโมโหมากเลยตอนนั้นหนะ เรื่องมันมีอยู่ว่า"ตอนนั้นฉันนั่งหลังสุดของห้อง พอดีครูประจำชั้นให้เราจัดโต๊ะใหม่แล้วฉันได้นั่งหลังสุดคั่นกลางระหว่างเด็กผู้ชายสองคน ระหว่างที่ทำงานที่ครูสั่งอยู่นั้น ไอ2คนข้างๆมันก้มๆเงยๆดูอะไรก็ไม่รู้ ฉันก็เลยก้มไปดูตามมัน มันก็หัวเราะ..ซึ่งมันมาดูอะไรแถวๆกระโปรงแล้วหัวเราะกัน ตอนนั้นอายมากๆ เลยตะโกนบอกครูไพศาลว่า "ครูขา..ไอ 2 คนนี้มันแอบดูกางเกงในหนูคะ"เท่านั้นแหละ ครูเขาเดินมาทำโทษ 2 คนนั้นทันที แถมครูไพศาลแกมือหนักมาก โดนกำปั้นกันไป...เจ็บน่าดู...นอกจากนั้นยังโดนอีกเยอะ" เด็กผู้ชาย 2 คนนั้นบอกว่าไม่ได้แอบดู แต่ยังไงฉันก็โมโหมันอยู่ดี

   ป.2 ฉันอยู่ป.2/1 ห้องครูจิรพรรณ ยิ้มมี (ครูเล็ก)(พูดแล้วคิดถึง...เพราะครูเขาเสียชีวิตแล้ว..) ครูจิรพรรณใจดีมากๆ จำได้ว่าครูเล็กให้ทำรายงานเรื่อ"คำใหม่จากแผ่นโฆษณาสินค้า" เป็นรายงานชิ้นแรกที่ฉันได้ทำ ครูเล็กมักจะเรียกจาและฉันไปบ่อยๆ  ถ้าเรื่องเพื่อน ซึ่งบางคนก็ย้ายโรงเรียนไปแล้ว เช่น โอม บัว ก็เลยเหลือแค่จา และผักกาด ช่วงป.2ฉันอยู่บ้านเช่า 2 ชั้น (หมู่บ้านฟ้าคลองหลวง) และเพิ่งรู้ว่าผักกาดก็อยู่ฟ้าคลองหลวง ฉันก็เลยมีโอกาสไปเล่นที่บ้านผักกาดทุกวันเลย โดยเฉพาะที่เล่นมากที่สุดคือ ขายของ ไม่ก็ทำกับข้าว แบบว่าเอาว่านหางจระเข้ส่วนที่เป็นวุ้นๆมาเล่นกัน หั่นใบไม้บ้างอะไรบ้างก็สนุกดีเหมือนกัน..

  ป.3 เป็นชั้นที่เราต้องสอบเลือกห้องกัน ฉันกลัวว่าจะไม่ได้อยู่กับเพื่อน(ยิ่งเป็นคนมีเพื่อนน้อยๆอยู่) พอผลสอบออกมา ฉันได้อยู่ห้องคิง คือ ป.3/1 ซึ่งเพื่อนเก่าที่อยู่ป.2/1ด้วยกันก็มาไม่กี่คนเอง แต่ก็ได้เจอเพื่อนใหม่ที่แปลกตา...มันก็ไม่ใช่เรื่องตื่นเต้นเท่าไหร่ มีครูประจำชั้นชื่อว่า ครูดวงพร ว่องสุนทร(ครูก้อย) วีรกรรมนั้นคงเป็นตอนที่เป็นเหา555+ไม่มีใครเข้าใกล้เลย ฉันไม่ได้เป็นขึ้นมาเองนะ แต่ติดจามา ก็สรุปว่าติดๆกันมานั่นแหละ น้องชายก็โดนไปด้วย เพื่อนน้องก็โดนไปด้วย เจริญเถอะ แต่น้องอ่ะโดนน้อยจะตายมีไข่เหาแค่ 1 ฟองแบบแปะด้วยนะ โชคดีจริงๆ...หลังจากที่ประมาณเทอม2 ฉันเริ่มขอครูมานั่งหน้าสุดเพราะมองเห็นไม่ค่อยชัด เวลาดูทีวีต้องไปดูใกล้ๆ และตอนที่เขียนหนังสือครูดวงพรก็ทักว่า "เวลาเขียนหนังสือต้องมองใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ.." ฉันก็ว่ามันแปลกๆอยู่ หรือว่าเราจะเป็นอะไรนะ..ฉันก็เลยไปปรึกษาครูจิรพรรณ ครูบอกว่าสงสัยจะสายตาสั้นอ่ะนะ ฉันก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะตอนป.3ฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสายตาสั้นมันเป็นยังไง

  ตอนป.4 เป็นช่วงที่เปลี่ยนลุคของฉันเป็นว่าเล่นเลยก็ว่าได้ เพราะตอนนั้นแม่ฉันดันตัดผมฉันเหลือแค่ประบ่าแล้วก็มัดผมแกละ 2 จุกไปโรงเรียน แค่นั้นลังไม่พอ ตอนเด็กๆฉันไว้ผมหน้าม้า ตอนนี้รู้สึกรำคาญขึ้นมาก็เลยไว้ยาวตอนนั้นหนะเหรอ เถิกสุดๆและโทรมสุดๆ และมันก็เชื่อมโยงมาจากตอนป.3 ฉันเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อ พ่อก็เลยพาไปตัดแว่นที่ท๊อปเจริญ ตั้ง3,000 บาทแหนะ อันนิดเดียว(ปัจจุบันใส่ไม่ได้แล้ว หน้ามันบานเกิน555+)รูปสนูปปี้สีน้ำเงิน ยังอยู่เลยนะตอนนี้แต่ไม่ได้ใส่ ขึ้นสนิมแล้ว ฉันหละเปลี่ยนไปเลย เหมือนคนละคนอะไรทำนองนีถ้ามีรูปตอนป.3กับ ป.4มาเทียบกัน จะเอาขึ้นให้ดู